
ای دلبر حقیقی دل از تو بر نگیرم
دلبر که بود جز تو تا در رهش بمیرم؟
با شوق چون اسیری, سجده به خاک کوبم
تا خلعت رهایی از رحمتت بگیرم
منت گذار جانا در این سرای غربت
با زهد و پارسایی ره سوی تو بگیرم
مصطفی کریمیان مقدم
#مردقلم
پی نوشت: به قول مادربزرگم:
با خدا باش و بر سلطان مپیچ
بی خدا باش و صد سلطان به هیچ!
تا خدا نخواد هیچی نمیشه و اگه خدا بخواد همه چی میشه...
موفق باشید
ما را در سایت *خود آیید!* #شعر دنبال میکنید
برچسب: رهایی, نویسنده: بازدید: 100